272 



lijke vorm; te vergelijken. Met de waterrat? met den 

 das of den bever? Van alle drie heeft hij iets, — 

 maar slechts iets zoo van verre , dat er vele verbeel- 

 dingskracht toe behoort, om er eenige overeenkomst in 

 te vinden. Een origineel zoo als hij , is inderdaad niet 

 gemakkelijk te beschrijven. Daarom zullen onze lezers 

 eenig geduld gelieven te oefenen , als deze beschrijving 

 misschien wat langdradig mogte uitvallen; ze zal er 

 echter des te getrouwer om zijn. 



De kop van dezen vischdief is een der zonderbaarste 

 die wel ergens op eenen romp zit; hij heeft iets van 

 eenen vischkop, is naar evenredigheid klein, breed 

 en als 't ware plat gedrukt. De helder bruine , kleine 

 oogen liggen opwaarts, boven de hoeken van zijnen 

 kleinen met 36 scherpe tanden gewapenden muil, van 

 w^elke de omgekrulde dikke moorenlippen, door sterke 

 spieren, tegen het indringen van w^ater kunnen digt 

 gesloten worden. Bovendien is hij versierd met eenen 

 zwaren knevelbaard van vele^ gedeeltelijk 3 duim lange 

 snorharen. Zijn muil en neus zijn stomp en breed; de 

 ooren, welke iets lager zitten dan de oogen, zijn 

 kort en bijna rond. De dikke, korte hals schijnt 

 eerder een aanhangsel van den platten kop , dan eenen 

 regelmatige overgang tot zijn langgestrekt , kwabbig 

 ligchaam te zijn, waaraan de mede zeer korte 

 sterke pooten, met vijf scherp genagelde, door een 

 zwemvlies met elkander verbondene teenen , een onbe- 

 helpelijk, bijna salamanderachtig aanzien geven. De 

 staart, half zoo lang als het lijf , is boven dik , loopt naar 



