•274 



Het wijfje van deti otter onderscheidt zich van 

 het mannetje , door haar meer slanke vormen en meer 

 heldere kleur. Bovendien heeft zij vier borsttepels en 

 onder de »neiit" (het geslachtsdeel) eene als een kleine 

 zak {jevormdeplooi. 



Een oude sterke otter is , de staart medegerekend , 

 wel vier voet lang, maar zelden meer dan 1 voet 

 hoog en weegt soms 30 — 40 pond. Zijn levensduur 

 scliijnt zich hoogstens tot 16 jaar uittestrekken. 



Het ottervel is, zoo als men weet, het kostbaarste van 

 ons inlandsch bont, geldt als het tamelijk groot is van 

 f 7,00 — f 10,00 en is daarom, zeer natiiurlijk, het 

 meest gezochte voorwerp van den begeerigen strooper. 

 Jammer , dat zulk een goede buit zoo zeldzaam is , dat 

 de gelukkige dag waarop men een otter vangt, door 

 menig jager als een merkwaardige jagtdag beschouwd 

 wordt. Immers, hoewel deze dieren in alle noorde- 

 lijke landen der aarde bij voorkeur te huis zijn, zoo 

 is hun getal — gelukkig voor de overige waterbewo- 

 ners — over het geheel gering en de jagt zoo weinig 

 beteekenend, omdat er hetzij geheel eigendomme- 

 lijke toestellen (welke de minste kennen), of althans 

 een onuitputtelijk geduld toe behoort , om deze hoogst 

 sluvs^e gasten te vangen, 



Het liefste woont de otter aan vischrijke waters en 

 beeken, in stijle oevers^ onder de wortels van boo- 

 men, waar hij de door den stroom gemaakte diepten 

 of holen opw^aarts zoo tracht te verbreeden , dat hij er 

 onder water insluipen en er droog in wonen kan. 



ZESDE 3AARG, 18 



