276 



2*elve, grootere draagt hij naar het land en nuttigt ze 

 daar — behalve de kop en de ruggegraad — op zijn ge- 

 mak. Zijne strooptogten strekken zich niet zelden uren 

 ver van zijn eigenlijk woonhol uit. Maar geen vijver of 

 beekje in den omtrek blijft onbezocht , en w^e den 

 armen karpers, forellen enz., als zij hier of daar 

 in eene vischfuik geraken. 



Des winters vischt hij van de eene nog niet digt 

 gevrorene plaats naar de andere,en weet de ijsv^^akken 

 voor het in- en uitkruipen meesterlijk te vinden en te 

 gebruiken. In weinig bevolkte of stille streken gaat 

 hij dag en nacht op roof uit; w^aar het wat levendi- 

 ger en onrustig is, vischt hij liever in de duisternis. 

 Zijn excrement, door de vischgraten ligt kennelijk, 

 vindt men gewoonlijk op het drooge. 



Hij wrammelt" in februarij en »piept" gedurende dien 

 tijd zoo sterk en doordringend , dat men het op groo- 

 ten afstand hooren kan. Het wijfje draagt 9 v^eken, 

 en werpt in April of in het begin van Mei hoogstens 

 4 jongen , die 9 dagen blind blijven , en hun hoi niet 

 verlaten voor dat zij tw^ee maanden oud zijn. Eerst 

 in het tweede jaar bereiken zij de voile grootte , 

 zijn geheel ontwikkeld en tot voortteling geschikt. 



Een jonge otter is een potsierlijk en afzigtelijk schep- 

 sel. Zijn haar is git zw^art; langzamerhand wordt 

 het eerst helderder en geelachtig. 



Ouden en jongen zonnen zich gaarne, op stille ver- 



borgene plaatsen aan den hoogen oever. Zoo had eens 



een jagtliefhebber het onverwachte en voorzeker zeld- 



18* 



