277 



zame voorrcgt, een oude en twee bijna halfwassen 

 jonge otters in een schot te dooden , die hem inderdaad 

 even zoovcel voordeel opieverden, als of hij een zes- 

 tienender hadde geschoten. Overigcns is hij zeer 

 menschenschnw , riekt, hoort en ziet zoo scherp, dat 

 hij, als er ergens een vijand nadert, op ?ele honderd 

 passcn reeds in het water plompt. In tijd van nood 

 vcrdedif^t hij zich tegen menschen en honden , door de 

 vreesselijkste beeten. Zijn spoor gelijkt veel op dat 

 van den das , maar onderscheidt zich daarvan door de 

 tevens ingedrukte zwemvliezen tusschen de teenen. 

 Twee aan twee staat de voet eenigzins schuins naast 

 elkander, en is ook de afhangende staart op de 

 sneeuw duidelijk te speuren. Zijn loopen is juist niet 

 vhig , hoewel hij , wegens zijne korte pooten , in den 

 eigenlijken zin des woords, met den buik tegen den 

 grond (ventre a terre) galloppeert. 



In huis opgebragt, wordt hij heel tam. Men voedt 

 hem aanvankelijk met melk, maar langzamerhand ge- 

 wendt hij zich evenzeer aan den huispot en groeit ook 

 zonder visch voortreffelijk. Hij volgt ieder die hem 

 lokt, speelt als eene jonge kat, zonder eenige valsch- 

 heid te verraden , rolt , als 't ware , de trappen op en 

 af , gaat van de eene kamer in de andere en is met jonge 

 honden zoo gemeenzaam , als of ze zijns gelijken waren. 

 Als men hem streelt , legt hij zich dadelijk op den rug 

 en piept bijna als een jonge vogel. Dan alleen als 

 men hem zijn voedsel wil ontnemen, of een Karo 

 zich als onwelkome gast wil aanshiiten, bijt hij 



