264 



op liet zweet, om hem op den voet te brengen, laat 

 hem teekenen, en dQet^hij dit goed, dan vuurt men hem 

 aan met de toespraak: »regt er op afl doodi" Als nu 

 volgt men op het zweet het aangeschoten stuk wild na, 

 tot dat het weder opgegaan is, of uit zijn leger op 

 staat en verder vlugt. Mogt nu de hond het aange- 

 schoten wild zien opstaan en verder vlugten , dan doet 

 men wel, tien minuten te wachten, voor dat men 

 vervolgt. Dan brengt men hem bij het leger en 

 maakt hem vervolgens van de lijn los. Mogt nu de 

 hond, zoo als het gewoonlijk wel gebeurt, wanneer 

 hij het stuk wild ingehaald en gesteld heeft, naar 

 den jager terug komen, dan moet hij aanstonds weder 

 aan de lijn genomen worden , en men speurt dan 

 met hem het stuk wild op staande voet zoolang na, 

 tot dat men het voor hem aan de lijn kan doodschie- 

 ten, opdat men geen mislukt zoeken, of mislukte 

 drijfjagt gemaaiit hebbe. Stelt de hond echter dadelijk 

 bij het eerste drijven het wild zoo lang , dat de jager 

 er gemakkelijk bij kan komen, dan moet deze, op 

 eenen afstand van honderd schreden, om het wild 

 heengaan, opdat, wanneer de hond het verlaat, hij 

 op den voet des jagers kome en dezen gemakke- 

 lijk vinde; hij benadert dan het aangeschoten stuk 

 onder den wind en verborgen zoo digt , dat hij den 

 hond en het wild zien, en hem des noodig toespre- 

 ken kan. 



Bene hoofddcugd van den hond is : gedurig en lang aan- 

 houden. Mogt hij echter niet eens een uur en nog langer 



