253 



van ceiicn ouclen fermen honcl. Deze laat men in de 

 wrang speiiren en houdt den jongen hond zoolang op 

 den arm , tot dat de oude beneden begint aan te slaan ; 

 vervolgens beproeft men of ook de jonge hond wil 

 kruipen; weigert hij dit, dan mag hij onder geene 

 voorwaarde gedwongen worden, maar gaat men liever 

 tot graven over; wanneer dan voor de oogen van den 

 jongen kw^ekeling het vervs^orgen van den vos plaats 

 heeft , zal hem de lust wel bekruipen om mede te doen. 



Dashonden, die men enkel tot kruipen en voorliggen 

 onder den grond wil gebruiken , moeten in eene gemak- 

 kelijke mand naar het vossenhol gedragen worden. 

 Dit is vooral daarom nuttig , wijl men de honden 

 daardoor vuriger en gretiger maakt en van het snuf- 

 felen in de bosschcn, waartoe zij zoo gaarne geneigd 

 zijn, terug houdt. 



Is nu zulk een jonge hond de wrang ingekropen 

 en komt hij dadelijk terug , zoo doet men zeer wel , 

 hem onverwijld weder op te nemen ; zijn ijver wordt 

 des te levendiger, hoe meer verlaten hij zich in 

 zijne mand gevoelt. Voor de eerste jagten kiest 

 men zooveel mogelijk vlak liggende en kleine wran- 

 gen, en begint daarna eerst aan de grootere. Eerst 

 later, in het tweede of derde jaar, kan men 

 de dashonden in een dassenhol laten en wel voor- 

 namelijk, opdat zij eerst voorzigtigheid leeren en 

 niet meer al te moedig op hunnen vijand losgaan, 

 waardoor zij dan ook erg toegetakkeld worden, ter- 

 wijl een oude hond zich meer in acht ncemt. Jestek 



