%6 



h breed en in evenredioheid breeder dan bij andere 

 hondenrassen , van waar de buitenjyevvone 8chcrp(e 

 zijner reukorganen ontspruit; want boe meer plaatf^ 

 de iiitbreiding der zooofenaamde slijmbuid van Scbnei- 

 der beeft, op welke de reukzenuwen zidi op bet fijn- 

 ste, als in een net vertakt, verspreiden, des te meer 

 kan zij zicb uitzetten , en des te fijner is de renk ; 

 en bij den speurbond bereikt, zoo als ontleedkiindige 

 onderzoekingen bebben bewezen, de nitzetting- van 

 deze buid een ongeevenredigde grootte, zoo als dit 

 bij geenen anderen bond bet geval is. De neus is ins- 

 gelijks breed en lang. De staart is eenigzins gekromd. 

 Zijn baar is meestal van eene kleur, want men 

 vindt slecbts eenkleurige {^e\e, geel- of roodbrui- 

 ne. Neus en kop zijn dikwijls ligt zwart gekleurd, 

 betwelk men voor scboon boiidt; om de oogen is de 

 buid dikwijls geplooid, van waar bet sombere uitzigt 

 bij vele dezer bonden. Enkele vindt mei^ van wolf- 

 grijze kleur en eenigzins ruwbarig-, die ecbter be- 

 bezwaarUjk van bet oorspronkebjk , zuiver ras kunnen 

 afstammen. 



In Engeland staat de speurbond in groot aanzien en 

 tocb is bij daar ook , belaas , reeds op liet punt van uit 

 te sterven; alleen in Schotiand vindt men nog eenige 

 exemplarcn. Men noemt bem daar talbot of blood- 

 hound ^ en ook daar is Jiij de stamvadcr der setters, 

 pointers en foxhouhds geworden. In vroegere tijden 

 nogthans, gebruikte men bem in Engeland bij voorkeur, 

 om dieven en moordenaren, niet om bet wild op te 



