251 



aminare licuit. Ad oras Islandiaj sat vulgaris vi- 

 detui\ Sabine et Ross cancrum huuc brachyurum 

 non ofFenderunt. 



3. PAGURUS PUBESCENS Kr. 



Hie Pagurus, etiamsi et F'abrlcium et Anglos la- 

 tuit, perrarus ad oras Groenlandiae non videtun Ex- 

 enipla sat niulta ad Godthaab, Holsteinborg, 

 Fiskenaesset et Omenak lecta ad examen vo- 

 cavi. Etiam ad oras Islandiae vulgarior. Sit licet, 

 ad Pagurum Bernardum Miln, Edw* proximo 

 cum accedere, nuUus tamen dubito, qvin novam ef- 

 ficiat speciem* Dignoscitiir 



cephalo thoraci s superficie dorsali 

 pedibusqve pilis fiavis dense obsitis, 

 carinaqve dentatavalidaraanus dex- 

 trae a basi indicis usqve ad carinam 

 carpi exterior em p or recta. 



Non paucas praeterea , si banc speciem cum P. 

 Bernardo conferas, deprebendas differentias: pedun- 

 culi oculorum gracillores sunt, media parte minus co- 

 arctati , parteqve terminali minus turgidi , oculo 

 ipso multo minore; angulus, qvi in trochantere pe- 

 dum primi paris supra efficitur conjunctione superfi- 

 cierum lateralium, minus est acutus, margoqve supe- 

 rior multo magis rotundatus; carpus dextrae manus 

 elongatior est, aeqvatqve longitudinem manus ad me- 

 dium indicem, latitudinemque multo superat; super- 

 ficies superior carpi manus dextrae perangusta est sed 

 a superficie exteriori aperte separata serie aculeornm 

 validorum. Manus dextra elongatior Jest (longitu- 

 dine ceplialotboracis), angustiorqve (duplo longior 



