137 



de verscliillende sdiakeria^cii van de rust of den slaap 

 der dieren vormen , wanneer wij overwegen , hoe on- 

 derscheiden de slaap in het algemeen bij den mensch , 

 maar ook bij de verschillende individiis is, en welke 

 ondersclieidene verscliijnselen hij , naar gelan^j van den 

 leeftijd , kranken of {jezonden toestand , sterkere of 

 zwakkere gesteldheid , meerdere of mindere kraclitaan- 

 wending, hartstogtelijkbeid of zielerust, levenstoestan- 

 den , gewoonten enz. oplevert. Wanneer de slaap van 

 vele dieren dien van den mensch scbijnt te gelijkcn , 

 wijkt hij bij anderen klaarblijkelijk van dezen toestand 

 af; en toch missen wij bij geen enkel dier eenen toe- 

 stand van meerdere of mindere rust, die geschikt is 

 om de verbruikte krachten te berstellen , om het even 

 of wij aan dien toestand het algemeen begrip » slaap'', 

 dan wel een meer omvattend denkbceld verbinden. 



Vermits wij den invloed van het licht op den slaap 

 niet mogen ontkennen , is hij eenigzins van den ge- 

 zigtszin afhankelijk , of staat, in alle geval, daarmede 

 in verband. Grondige of betrekkelijke waarnemingen 

 omtrent de scherpte en het vermogen van dezen zin 

 zullen, evenzeer als cen ontleedkundig onderzoek der 

 oogen , zoo der viervoetige dieren als der vogelen , deze 

 stelling nog meer bevcstigen. Een scherp oog verdraagt 

 en behoeft , in den regel , meer licht dan een zwak , 

 om duidelijk te zien , terwijl ecu zwak gezigtsorgaan , 

 dat door het voile licht verblind wordt , bij minder 

 licht , hoe wel minder hclder , steeds het duidelijkste 

 ziet. xian het scherp gezigt ontbreekt daarentegcn 



