135 



renrijk. lii bciden , altlians bij velesoorten, nemeii wij 

 eene diibbele periode van deze rust of, waniieer wij 

 bet zoQ noemen willen , van dezen slaap waar, na- 

 melijk: ecne das^elijksclie en cene langeren tijd du- 

 rende, den wintcrslaap, bij welken de levensverrigtin- 

 ^en gredeeltelijk ophouden, of althans naauwelijks merk- 

 baar en onderdrukt zijn, — eene den dood nabijko- 

 mende verstijving , voortjjevloeid uit het gemis van den 

 tot volkomen leven noodijjen warmtegraad , 8'elijk wij 

 eene soort van herleving opmerken bij klimmende tern- 

 peratnur. In de meeste gevallen is die winterslaap noo- 

 dig om het dier gednrende den winter, wanneer het 

 noodige voedsel ontbreekt, in eenen toestand te bren- 

 Gcn, waarin het (jeene voeding behoeft, en alzoo voor 

 den hongerdood te behoeden. Wij willen ons evenwel 

 minder met dezen winterslaap, waarvan wij slechts in 

 het voorbijoaan spraken, bezig houden, en den dage- 

 lijkschen slaap nader beschouwen. 



Gelijk de winterslaap van de temperatuur afhanke- 

 lijk is, kan wel op den dagelijkschen het licht zijnen 

 invloed uitoefenen. Ook hier ontmoet men hetzelfde 

 beginsel bij de planten gelijk bij de dieren , verm its 

 sommige soorten der beide rijken 6f aan eenen dag- 

 df aan eenen nachlslaap onderworpen zijn. Het neder- 

 hangen en zamenvouwen der bladeren , vooral der ge- 

 vederde, is, even gelijk het sluiten der bloemkelken , 

 als een toestand van rust, — het ontluiken en geur 

 verspreiden als een ont waken te beschouwen. Wij vin- 

 den evenzeer bloemen, die zich bij den opgang der 



10* 



