129 



eenigen tijd eeii ongeluk met mijn geweer gehad heb, 

 waardoor ik drie maanden het huis moest houden ; 

 dat er , doordien ik niets verdiende , honger in de 

 keet kwam , kunt gij ligt vatten ; doch ik had een' 

 hond , die bunsings en fluwijnen konde vangen , waar- 

 mede mijne vrouw en mijne dochter des nachts op de 

 lappen trokken. Zij namen ook mijn geweer mede 

 om de fluwijnen, en ook wel soms eene zwarte kat, 

 uit de boomen te schieten, en zoodoende kreeg mijne 

 Cornelia , die toen nog maar acht jaar oud was , 

 zachtjes aan liefhebberij in al , wat jagt was. 



Toen ik allengskens beter werd , hield dit naluur- 

 lijk op , en zij zou er welligt nooit meer aan gedaan 

 hebben, ware het niet, dat, bijna 3 jaren geleden , 

 P. S. uit Mil mij op nieuw aanschoot, en toen kon 

 ik in geen half jaar iets verdienen. De nood derhalve 

 weder aan den man gekomen zijnde , trokken mijne 

 vrouw en mijne Cornelia des avonds weder op den 

 ulling (bunsing) los , en zorgden dat wij , hoe schraal 

 dan ook , toch iets te eten hadden ; want Cornelia 

 werd zoo knap met den snaphaan , en bleef zoo onver- 

 moeid, dat zij, ofschoon niet voor 2 a 3 ure in den 

 nacht huiswaarts keerende , weder voor het krieken 

 van den dag in het veld was , en niet zelden een 

 haas of patrijs op den loer schoot ; ja , wat nog ster- 

 ker is , dat zij eens met den eersten loop onder de 

 patrijzen in de zit geschoten had, en er toen met het 

 twcede schot nog een' in de vlugt raakte ; sedert 

 dien tijd was er ook geen houden noch binden aan, 



