in 



Het iiiLbraiidcii der gevveren nam nii ceii' aaiivaii{;^ 

 terwijl dQ lioiideii , als bczeteiicn , blaffend in hct rond 

 renden. — Eindelijk waren do grocne patronen mot 

 kraclit naar beneden gcdreven en de geweren geladcn; 

 wij trokkcn bet veld in. 



Mijne pen is onmagtig , de lafereelcn , die ik daar 

 aanscbouwde , aftemalen; ik wil ze liever in aloe- 

 meene trekken zamenvatten. -- Schieten , roepen , 

 fluiten , sdireeuwen en het kermcn der geransclde 

 bonden vormden bet wanlnidenst cbarivari , dat men 

 zicb kan denken. — Werd er een stuk wild O'escho- 

 ten, dan ontstond telkens een bevige kampstrijd 

 tusscben de bonden ; slecbts zelden gelnkte bet , den 

 buit onbescbadigd aan bunne tanden te onttrekken. — 

 Het viel mij zwaar den onaangenamen indruk , dien 

 deze tooneelen bij mij verwekten , te vcrbergen ; deze 

 werd nog verdubbeld door bet aanschieten van zoo 

 vele stukken , naar welke op onzinnige afstanden gc~ 

 vuurd werd, en waarvan de wol of de vederen afsto- 

 ven. — Wanneer bet maar »raak" was, waren dc 

 scbieters tevreden , dan werden bunne bekwaambeid en 

 de dragt bunner geweren luide toegejuicbt. -— Geluk- 

 kig kwam — gelijk aan alle dingen ~ ook een einde 

 aan deze luidruebtige en woeste, voor mij vcrvelende, 

 jagtpartij , die ik niet ligt zal vergeten. 



Toen bet dine was afgeloopen , wektc bet druiven- 

 nat de spraakorganen ruimscboots op; de avond werd 

 onder gesprekken over de bekende onderwerpcn van 

 des morgcns — docb sterker geklcurd — doorge- 



