120 



)>Gaarne," aiitwoordde ik ; iiadat dc hcer A. zlch 

 »was wezen aankleeden , traden wij naar biiiten." 



Aan sierlijke, met ijzeren rastcrwerk omoeven , hok- 

 keii lageii zes uitmuntend fraaije setters van verscbil- 

 lende kleiiren ; ik was verbaasd over hiinne schoon- 

 heid. »Zoo, aan de hokken, ziet men ze niet be- 

 »boorlijk ," merkte ik op, »indien bet niet te vcel 

 »moeite is, zoiide ik ii verzoeken ze te doen loslaten." 



»Loslaten! ja, bm, dat beeft nog- al wat in; maar 

 »ik zal John roepen." 



De jager kvvam , van eenige lijnen voorzien , trad in 

 het rasterwerk , deed elken bond eene lijn aan, en 

 werd letterbjk door ben naar buiten getrokken , waar 

 hij ze met alle kraebtsinspanning staande bield. — 

 Eensklaps vallcn twee dcr bonden elkander aan , en 

 beginnen ccn woedend gevecbt; de lieer en de jager 

 grijpen cr elk een' in den balsband , waardoor de 

 overige vier ontsnapten ; na lang tobben gelukt bet 

 eindeUjk de strijdenden te scbciden. — »God dank," 

 zeide de beer, »Joiin^ leg zc maar dadebjk weder vast; 

 »tracbt de andere weder op te vangen, en geef ze een 

 »ferm pak ransel !" — Ik bad nu bet mijne al van 

 die fraaije bonden. 



Terwijl de jager roependc , fluitende en de bonden 

 verwenscbende rondliep , stelde mij zijn meester eene 

 wandeling voor, die ik met genoegen aannam. — 

 Na eenigen tijd vernamen wij door bet erbarmelijk 

 gegil der bonden, dat John ze weder magtig gewor- 

 den, en met de cxecntie bezig was. 



