102 



de jag( wet , seclert hare invocring , haar voornaamsle 

 doel , to weten : bescherming en instaiidhouding van 

 het wild, steeds heeft bereikt, voor zooverre namelijk 

 als de verijdelins daarvan niet aan buiten haar bereik 

 Ii{jj<]^ende ooi-zaken moct worden toegesdireven. 



Zoodani{je oorzaak kenmerkte het jaar 1855. — De 

 strenge weersgesteldheid , die in de eerste maanden van 

 dat jaar heerschte , gepaard met de in grootc hoeveel- 

 heid gevallen sneeuw, die bij afwisselende dooi en 

 vorst, gedurende geruimen tijd aanwezig bleef, was 

 voor den ongunstigen wildstand, althans voor zooveel 

 klein wild betreft, stellig de voornaamste, zoo niet 

 de eenige oorzaak. — Volgens ontvangen informatien 

 werden, vooral in de duinstreek langs de zeekust de- 

 zer Provincie, door de opzieners der jagt vele hazen 

 gevonden, die tengevolge der sneeuw, aanhoudende 

 strenge koude en daardoor veroorzaakt gebrek aan 

 voedsel, waren omgekomen, terwijl het van zelve 

 sprcekt , dat de slechte toestand , waarin de nog over- 

 gebleven hazen verkeerden, van nadeeligen invloed op 

 de voortteling mocst zijn. 



De patrijzen werden, bij het openen der jagt op 

 die wildsoort, ook in mindere lioeveelheid aangetrof- 

 fen, waarblj nog als eene bijzonderlicid kan worden 

 gemeld , dat het aantal koppels , zoogenaamde gusle 

 patrijzen, aanmerkelijk grooter was dan in andere 

 jaren het geval plagt te zijn. 



De klagtcn over gebrek aan waterwild w^aren vrij 

 algemccn ; zoowel de kooilicden als de jagtliefhebbers 



