98 



miste, ter neder. Even spoeclig deed de hecr die 

 in liet rijtuig {jezeten was , den koeisier stilhoudca , 

 steeff uit , ijlde naar den gevallen ruitcr , nam hem 

 bij den arm om hem op tc rigten , vroeg hem deel- 

 ncmend: »of hij zich ook erg bezeerd had?" terwijl 

 hij hem zijn rijtuig aanbood om hem naar cenen 

 wondheeler te brengen. — »Ik dank u ," antwoordde 

 de vossenjager verstoord , »ik dank ii , mijnheer, ik 

 »verzoek u slcchts om uwen naam en uw adres!" — 

 »Het zal mij een genoegen zijn , u bij mij te zien ," 

 was bet antwoord , »maar ik verzoek u, u geenzins 

 »jegen8 mij verpligt te achten; bet is immers niet der 

 »moeite waardig." — »Niet der moeite waardig , 

 » mijnheer, gij zijt al te nederig. Ik hoop en wcnsch 

 »niets Yuriger, dan u van bet tegendeel te overtiii- 

 »gen." — »Inderdaad gij maakt mij verlegen ! . . . . 

 »mijn naam is Eduard Acerby, ik woon Regentstraat, 

 >»no. 102." — »Binnen kort," bernam de vossenjager, 

 »zult gij van kapitein Adx\m Mondwell hooren." 



Werkelijk boorde sir Acerby spoedig meer van den 

 ruiter, want hij werd voor bet geregt gedagvaard; 

 de kapitein Mondvvtell bad hem aangekiaagd. Hoo- 

 gehjk verwonderd verscbeen de aangeklaagde ; bet 

 verhoor begon. Sir Acerby bekende , dat hij den 

 kapitein ter hulpe was gesneld, zonder dat deze hem 

 daartoe had verzocht, doch deed tevens de vraag : 

 »wat daarin strijdig met de wet en strafbaar was ?"— 

 »Gij bebt mij, door uwe ongevraagde hiilp, van den 

 »prijs der jagt verstoken; want ik zoude de eerste 



