81 



gen , wals men den honden hot wild , dai zij apporte- 

 »ren, zoo driftig ontneemt en dadelijk wegstopt, in 

 »plaats van het op den grond neder te legmen en er 

 ))lien bedaard bij te laten zitten, tot men geladen 

 »heeft. — De honden, welke voor de patrijzenjaat be- 

 stemd waren , kon men , in den strengsten zin van het 

 woord, whazenrein" heeten; die, waarmede men op 

 de bosschen joeg- , hadden genoegzaam appel om hen van 

 den voet terug te doen komen. Het schadelijk ge- 

 dierte werd behoorUjk , het geheele jaar door, nagc- 

 spenrd en kunstmatig weggevangen ; in deze kunst 

 muntte zijn jager bijzonder uit , niet minder dan in 

 het beteugelen der stroopers. Onder zulke omstan- 

 digheden kon niet falen , het jagtveld in den bes- 

 ten toestand te houden ; de oude heer schcpte er bc- 

 hagen in, dit alles, met eene zekere zelfsvoldoening, 

 aan zijne vrienden te doen opmerken. Hij was een 

 vijand van groote jagtgezelschappen , vooral op de 

 patrijzenjagt ; dan joeg hij bij voorkem- met een paar 

 echte liefhebbers , of met zijnen jager. Onder zijne 

 zwakken behoorde, dat hij uiterst aan het gebruiken 

 der jagtterminologie hechtte ; eene misgreep daarte- 

 gen maakte bij hem een' onaangenamen indruk, en 

 nam hem onwillekenrig tegen iemand in; zelfs zijne 

 keukenmeid hoorde men nooit anders dan van »ha- 

 »zenzweet" spreken. Op eenen avond, onder ver- 

 trouvsehjken kout, kwam dit onderw^erp tusschen ons 

 ter sprake , en toen ik hem onbewimpeld zeide , dat 

 hij, mijns inziens, dit punt misschien wat al te ver 



* YIERDE JAARGANG. G 



