79 



van Jester , ilber die kleine Jag I , in hantbn ; ik las^ 

 en herlas het , met dat gevolg , dat ik de zaak van 

 eene geheel andere zijde begon in te zien. Ik nam 

 voor {joed afscheid van het empyrisch stelsel ; maar 

 toch, het nil afgesloten tijdvak had mij vele genoe- 

 gens doen smaken , Het vele onuitwischbare herinne- 

 ringen achter. 



Het lezen van Jester had in mij het denkbeeld ont- 

 wikkeld , dat de jagt iets meer dan eene bloote uit- 

 spanning — dat zij eene wetenschap was. Door de 

 hebbeUjkheid van nadenken , werd dit thema onop- 

 houdelijk in mijnen geest omgewerkt; daarbij kwam 

 het verband , dat ik , reeds bij de lezing van Jester , 

 tusschen jagt- en dierkunde had beginnen te vermoe- 

 den , en dat mij later , toen ik de schriften van von 

 Wildungen en aus dem Winckell had leeren kennen , 

 volkomen helder werd. De jagt , in alle hare vertak- 

 kingen , werd sedert dien tijd mijne geliefkoosde stu- 

 die , eene studie — waaraan ik een groot deel van 

 mijn leven heb kunnen wijden, en die ,^ bij klimmende 

 jaren , met onbekrompen hand nog menig onverbitterd 

 genot in mijnen levensloop weeft. — Doch .... kee- 

 ren wij tot het verlcdene terug. 



Zoo als het gewoonlijk gaat werd ook onze jager- 

 kring allcngs opgelost; de dood, vertrek, huwelijkcn, 

 betrekkingen bragten daartoe het hunne bij. Ook ik 

 verliet onze stad ; doch , hoe vele jaren ook sedert 

 verloopen mogten , nog steeds voel ik mij door eene 

 magische kracht tot dien tijd terug getrokken; dikwerf 



