70 



»»per! heb ik joii daar, gij ziilt er slecht mede \vc{]f 

 »»komen !" — »Och, mijnheerl ik school hem met 

 »»den rieksteel, zeide ik, »ik bid u neem het haas 

 »»mede en laat mij gaaii." — »Wat !" sprak de op- 

 »passer, »met den rieksteel ? . . . dat is dubbele 

 »»boete, een verbor{jen moordtuig." Het zou er mal 

 »met mij uitgezien hebben, doch ik wist hem zoo 

 »8choon te praten, dat hij het voor twee zeeuwen 

 »met mij afmaakte; wij trokken zamen op mijn huis 

 »af, en ik betaalde hem met eene fransche kroon en 

 »een vijffrankstuk , toen had ik nog een stniver pro- 

 »fijt; doch ik moest hem beloven het nooit tegen ie- 

 »mand te zeggen; ik heb het ook trouw stilgezwe- 

 »gen, doch nu is de mensch dood. Onze lieven Heer 

 »heeft zijne ziel , hoop ik !" »Dat is het ergste dat ik 

 »den mensch gmi," hervatte een ander, wmaar hij 

 »had van mij ^een twee zeeuwen gekregen; gij kondt 

 »niet helpen dat uw riek afging." Een ander zeide, 

 dat hij heel verstandig had gehandeld, want als 

 men voor den houtvester moest komen dan vielen er 

 weinig praatjes , dan was het maar betalen , en zoo 

 kwam hij er met eene bagatel af , zonder dat er ie- 

 raand iets van wist; er werd nog veel gesproken en 

 geadviseerd wat P . . d . . D . . in dit geval had 

 moeten doen, doch ik moest even de deur uit en 

 kon het dus niet hooren. 



Buiten stonden vele vrouwen; eenige vol opgewon- 

 denheid over hunne jagers pratende, andere daar- 

 cntegen pruttelcnde, dat zij daar zoo lang blc- 



