63 



op de bovengenoemde bezwarcn de bovenhand kiin- 

 nen hoiiden, tenzij in de meren, waar ook nu nog 

 altoos eene niet onbelangrijke hoeveelheid visch wordt 

 gevonden. 



Het getal groote en kleine viscliacten , in 1855 afge- 

 geven , is reeds bij de opnoeming der jagtacten vermeld. 



Dit getal is kleiner dan in vorige jaren ; de reden 

 ligt vooral in de verhuring der meeste wateren , die 

 vooral sedert de invoering der wet van 6 Maart 1852, 

 Staatsblad No. 47 , door de zijlvesterijen geschiedt. 



Die verliuring heeft dikwijis plaats onder de voor- 

 waarde van b. v. niet meer dan eene vergimning te 

 mogen afgeven , ook wel van niet met het een of 

 ander visclituig te mogcn visschen. 



Dit heeft natuurlijk invloed op het nemen van ac- 

 ten, daar men, zonder vergunning , bij de opheffing 

 van publieke vs^ateren , aan dezelve toch niets hebben 

 zoii ; evenwel geeft dit welligt ook w^eder eenige aan- 

 leiding tot verbetering van den vischstand. 



Er zijn afgegeven 146 kostelooze vergunningen om 

 de visscherij te mogcn uitoefenen met niet meer dan 



6en vischtuig. 



Aan S8 personen werd door den heer Commissaris 

 des Konings, ingevolge magtiging van hecren Gedepu- 

 teerde Staten , toestemming verleend om in de pro- 

 vinciate wateren te visschen. 



De plaats gchad hebbendc bekemingen in zake der 

 visscherij, zijn bij die der jagt opgegeven. 



