32 



Irekken , hiinnc schittcrcnde ooc^en , de breed^jerandc 

 hoeden en de vrcemdsoortige kleeding, door het fak- 

 kellicht beschenen , Icverden het schilderachti^jste tafe- 

 reel op , dat men zich denken kan. 



»Alles is gereed , Excellentie !" riep de kapitein , 

 »wij willen ons spoedig op weg begeven, want de 

 ))Zon wacht niet tot wij uitgeluijerd hebben." Eer 

 hij evenwel aftrok, pakte hij mijnen armen bediende 

 met eene hand aan , hief hem , als eene veder , van 

 het bed en plaatste hem regt voor zich, terwijl hij 

 hem , onder het hiid gelach der bende , losliet. De 

 beschonkene viel als een zak op den grond , en kon 

 slechts op een' steunenden toon om een glaasje bran- 

 dewijn vragen. »Hij is nog niet nuchteren ," zeide de 

 kapitein, terwijl hij hem oppakte en weder op zijn 

 leger wierp, i>laat den miserabelen kerel liggen; hij 

 »zal niets te drinken krijgen, voor dat Uwe Excellen- 

 »tie van de jagt terugkeert, en nu, voorwaarts ! ter 

 »jagt getogen !" 



Aan dit bevel gehoorzamende , begaf zich alles op 

 weg, Een der mannen ging met eene fakkel vooruit; 

 twee andere namen mij onder de armen en hielpen 

 mij om , uit een venster , eene wrakke ladder af te 

 dalen, die van het huis in het moeras geleidde. Aan 

 den voet der ladder was eene ranke schuit vastgebon- 

 dcn, waarin ik werd ncdergezet; onder krachtige 

 riemslagen doorsneden wij eenen met riet bewassen 

 modderpoel. 



»Mijn gceerde beer, gij zult nu eene voortrcffclijke 



