40 



Onzc chef gaf ons het verlangen van Z. D. te ken- 

 nen , doch het was geene geringe taak ; hier gold het 

 »ijzer met handen breken !" Intusscheii bewces het 

 bevel des vorsteii het vertroiiwen , dat wij met onze 

 goede paarden en honden het mogehjkc zouden be- 

 proeven; doch onze genadige heer had geen' zijner 

 jagtbedienden omtrent de gelegenheid van het terrcin 

 ondervraagd , anders zoude hij de toestemmende bul- 

 ging van onzen anders duchtigen, doch niet al te 

 voorzigtigen , chef niet vertrouv^^d , en de jagt zeker- 

 Hjk in ecn meer gunstig gedeelte zijner bezittingen 

 gehouden hebben. Behalve dat hindernissen van 

 verschillenden aard het aangewezen terrein doorsne- 

 den , maakten eenige zeer moerassige beemden de 

 jagt voor menschen en dieren hoogst gevaarhjk. 



Een kapitale , witte twaalf-ender, met prachtig ge- 

 wei , het sieraad van bovengenoemd klein woud , was 

 voor het aanjagen bestemd, ten bewijze hoe hoog 

 onze vorst het bezoek zljns z wagers schatte. De aan- 

 jagt ging met vijftig honden — cen gehjk getal was 

 m relais geplaatst — vrolijk voorwaarts. Dc mark- 

 graaf van Schwedt vcrvulde met veel geschiktheid de 

 functie van pikeur , terwijl hij zelf het hert opdeed , 

 en de aanjagt zoo bestuurde , dat het op 't vlakke 

 veld bleef, en hij het den tcrngweg naar het bosch 

 afsneed. 



Dc jagt ging door de akkers van Pcttendorf , alwaar 

 de vette kleigrond den Snellen gang dcr paarden bc- 

 Icmmcrde; doch zij hidden moedigvol, en het gelukte 



