38 



»goed€ RiGORNxi wacht mij ; zij zoudc zich over mijn 

 Dlanger uitblijven verontrusten. Illustrissimo ! ik 

 »wensch u duizend jaren levens I" Hierop drukte hij 

 mij de hand , met zijiie gezellen vertrekkende. 



Mijne , door den handdriik des kapiteins verdoofde , 

 vingers wrijvende, wierp ik eenen blik in het rond, 

 half vertoornd op mijnen dronken knecht , half mis- 

 moedig mijne kamcr in cene soort van poelierswinkel 

 veranderd te zien. Ik had den moed niet de eendcn 

 na te tellen ; het scheelde weinig of ik had ze , in 

 mijne kwade luim , ten venster uitseworpen. Na de 

 doorgestane tcleurstellingen en vermoeijenissen der 

 treurige jagtpartij , bleef mij ook nog het aangenaam 

 vooruitzigt over van tot walgens toe ecnden te etcn. 



