35 



mij heriiincren , cbt ik na eenige iiren uit mijne ver- 

 dooving^ ontwaakte , in het vertrek der locanda , uit- 

 (jestrekt op eenige scliapcnvachten , die eene walgclijke 

 IiicM verspreidden. Aaii den haard nedergehurkt , 

 was RiGORNA onledig met het droogen mijner kleede- 

 ren. Twee personen stonden aan de legerstede van 

 mijnen knecht; de eene was de kapitein , de andere , 

 een groote , magere man , eene soort van barbier , 

 die in zich de betrekkingen van arts, vroedmeester, 

 apotheker, heelmeester en veearts vereenigde. Deze 

 veel omvattende man had eenen tinnen schotel in de 

 hand , waarin het dikke bloed van den armen Joseph 

 vloeide , die , op zijnen stroozak uitgestrekt , een af- 

 schrikwekkend beeld van de treiirige gevolgen der 

 dronkenschap opleverde. 



»Ik moet vertrekken!" riep ik, van mijne legerstede 

 opspringend , vol vertwijfeling uit. »De signora j^ 

 zeide ik , mij tot Rigorna wendende, »zal mij wel 

 »een' kop koffij gereed maken, en den postilion zeg- 

 »gen , dat hij oogenblikkelijk inspanne." 



»Hoe , Uwe Excellentie wil niet nog eenen nacht 

 »overblijven , om het vermaak der jagt te genieten ?" 



»Een andermaal ," riep ik wanhopend uit , »wil ik 

 »het met genoegen hervatten, thans is het mij onmo- 

 ))gelijk; dringende bezigheden roepen mij naar Rome 

 »terug." 



»Maar," merkte de barbier aan, »de knecht van 



»Uwe Excellentie ligt aan eene heete koorts; hij kan 



wgeenszins de vermoeijenissen der reis wederstaan." 



3* 



