25 



lepel, die iiit' ceii' vui'cn, woUen lap te voorsc'iiju 

 kwamcii, warcn reeds nevens eeiic soort van rood, 

 aardeii Lord nedergelcad; hoe walo'verwekkend ook 

 de toebereidselen voor den maaltijd zijn mogten, 

 meer nog was het dc persoonlijkheid mijner morsige 

 Hebe. 



Verbeeld u, dat zij, bij eenc poking om mij regt 

 vriendelijk toe te lagehen , haren wijden , sints jaren 

 tandcloozcn mond vreeselijk opsperde, dan weder mij 

 verliefd toelonkte en allerlei afschuwelijke (jezichten 

 Irok , terwijl zij hare dorre handon , die meer naar 

 de klaauwen van een' gier geleken, vrolijk wreef. 



Een w^einig later klopte zij mij op den schouder , 

 en vroeg met eenen grijnzenden laeh , of ik niet een 

 fameuse jager was ? voer met hare klaauwen in 

 mijne lokken , terwijl zij zwoer , dat ik een allerliefste 

 jongen was , en veroorloofde zieh , tot mijne grootste 

 verbazing , mij andere, onbesehofte bewijzen van hare 

 verliefde stemming te geven. Ik hiiiverde inwendig , 

 en was op het punt om van walging buiten mij zelven 

 te geraken , toen ik niet langer aan de plotselinge 

 hartstogt kon twijfelen , die ik onwillekeurig bij deze 

 tooverkol had opgewekt. Uit vrees van mij eindelijk 

 door hare dorre handen omhelsd te zien , besloot 

 ik mij tot het uiterste tegen hare liefkozingen te 

 verdedigen ; gelukkig duurde de strijd slechts kort , 

 want eensklaps verwijderde zij zieh , woedend over 

 de teleurstelling , en liet mij aan mijne sombcrc mij- 

 mcring over. 



