18 



den laiiG' nit hiin nvctpotjc" — zoo noemde hij de ope- 

 ning of vetklier, die de dasscn onder den staart heb- 

 ben — konden leven. Men wil dat hnn neus hierin 

 past , om er hun ci{jen vet nit te zuijjen , dat in dikkc 

 lagen, van af den kop langs den rug, op de opening 

 van den spaarpot aan loopt. In die bonding be- 

 weert men, dat de das den winter al shiimerende 

 doorbrengt tot na de eerste strenge vorst, als wan- 

 neer hij de weersgesteldheid onderzoekt , zonder alsnog 

 nit te loopen , hctgeen , zoo als gezegd is , bij nacht 

 plaats grijpt, om hun onderhoud te zoeken, hetwelk 

 uit knolvruchten , beukennoten en vooral uit eikels be- 

 staat; in de jaren dat vele der laatste voorkomen zijn 

 de dassen bijzonder vet, en bereiken 35 zelfs 40 oudc 

 ponden , w^elke zwaarte meest uit vet bestaat , hetwelk , 

 na uitgebraden te zijn , geschikt is om in de lamp als 

 olie te branden ; wordende verder hun vleesch , door de 

 mindere klasse, ter dege lekker genoemd. Van dadr 

 hunne voorspraak tot behoud der dassen, en misgun- 

 ning aan het Amsterdamsch gcnootschap. De vellen 

 hebben een waarde van f 2,50 , zijn in rijtuigen en 

 vooral als deurmatten , ter reiniging van het schoeisel 

 te gebruiken; de afzondcrlijken lange haren tot schui- 

 jers, voor schilders en vergidders — en voor seheer- 

 kwasten. Op de buitenverblijven , waar men deze be- 

 reide huiden op cene plank gespijkerd ziet, zal men 

 verder eene onderwctsche deftigheid waarncmen; deze 

 huiden dragen dikwerf de blijken, dat een gewoon 

 schot hagel de dassen niet vccl schaadt; ook als zij de 



