13 



naam liustercn , ofschoon ook zij op liiinne beiirt vader 

 zijn geworden ; hij werd geleid door ecn hoiidje , dat 

 hij aan eene lijn liield, en droeg een' barpoeii in de 

 hand, als aanwijzing van hetgene er stond te gebeu- 

 ren. 



Wanneer ik den persoon , die gebezigd wordt om bet 

 jagtveld te bewaken , bij verschillende namen als: kod- 

 debeijer (woordafleiding van »kodde" , oudtijds : een 

 knods of knuppel) , jagtoppasser , opziener , en dezen 

 persoon nu zelfs boutvester boor noemen, dan geef ik 

 in bedenking of bet niet beter ware hem »wild8cbut'* 

 te noemen ? zoo als ik die aanduiding herbaalde malen 

 in een jagtproces zag voorkomen, van af 1665 tot 

 1680gevoerd, en waarin men bijzonder onderzocht : of 

 men zich ook aan onbctamelijke uitdrukkingen tegen 

 den wildscbut had schuldig gemaakt. Als ik niet zien 

 kan, w^aartoe eene verandering nuttig is, dan bepaal 

 ik mij bij het oude, en blijf dezen » wildscbut" noe- 

 men, te meer daar hij bet werkelijk is. (*) 



De voorste bond draagt den naam van Waldman, 

 zoon van Waldman en Veldin ; de laatste stierf op haar 

 16>''' jaar, terwijl Waldman 21 jaren mogt bereiken. 

 Waldman junior is alzoo de afstammeling van een 

 cud, door wederwaardigheden beproefd, deugdelijk 

 beldenras van dashonden , met welks hulp hij wel 

 1000 vossen , en een niet te bepalen aantal dassen had 



(*) „Wild6chnt dcr Grafclrkhcid van Holland", hectte de persoon, die met 

 het schicten dcr etukken grof wild , voor de baanderhceren en hooge colle- 

 git'u beslemd, werd belast. 



RED. 



