lijeii hareii Ga»u en leverden, bij vcle fienoegens, 

 meestal ecnen gimstioen uitslag op. 



Ik zie, dat dcze schctsen tamelijk iiitvoerig worden; 

 doch onder het schrijven werd het mij even als of ik 

 in een gezelschap mijner jagtvrienden aan het vertellen 

 was, terwijl alien aandachtig luisterden. Daarom wil 

 ik nog , op deze wijze voortkeuvelende , eene onzer 

 jagten van dien tijd ophalen. 



Op eenen helderen winterdag, in Januarij, bevon- 

 den wij ons des voormiddags in het koffijhuis. — 

 »Welk schoon weder om eene vossenjagt te houden ," 

 zeide de een; »dat konden wij morgen wel doen ,' 

 hernam een ander, »wie gaat mede?" — »Wij alien," 

 was het eenstemmig antwoord. — Ik, als de jongste, 

 nam op mij naar een nabijgelegen dorp te wandelen, 

 en daar het noodige, met eenen daar wonenden jagt- 

 opziener, af te spreken. — Des avonds deed ik mijn 

 verslag, en er werd besloten des morgens ten acht 

 ure in eene herberg, buiten de stad, bij een te ko- 

 men. 



Toen ik opstond was de lucht donker; er viel 

 eene digte jagtsneeuw , die steeds bleef toenemen , toen 

 ik op het rendez-vous aankwam. Ik vond er slechts 

 een' van het gezelschap; na ecnigen tijd kwamen er 

 nog twee opdagen. De sneeuw bleef aanhouden , doch 

 de opziener, die met acht drijvers tegenwoordig was, 

 hield staande , dat de lucht zoude opklaren ; inmid- 

 dels hadden wij nog een paar oudc liefhcbbcrs in het 

 dorp opgeschommcld , en toen, ten half elf, de lucht 



