zoiide dcsi veradiiciiden blik kuincn soliildcrcii, dicii 

 ik baar iocwierp ; ik kan liet nict ! -- Vervolsens 

 werd de weiiasch omg:ehan{jen en iiitsepakt ; de kruid- 

 hoorn , hagelzak , scliroevendraaijer , liet zakje met 

 de vuursteenen en het puimsteentje , zelfs het nialtcn 

 fleschje , alles was voorhanden , niets ontbrak ; kort- 

 om , ik was te^jen den nabij zijnde jasUyd — zoo 

 als men zegt — »gebeel ingespannen." 



Wei had ik vroeger, half tcr sluik, in naburigc 

 moestuinen met eene oude karabijn rondgeslopen , 

 ierwijl een medicijnfleschje met kruid , nevcns een 

 pillendoosje met musschestof, in mijne zakken slin- 

 gerde, en nu en dan een onseUikkijj voselljc het licht 

 uitgeblazen ; maar nu , nu konde ik gcrust met mijnc 

 spullen voor den dag komen ; het geschenk had mij 

 tot eenen jager gemaakt , en reikhalzend zag ik do 

 opening der jagt te gemoet. — Dat het geweertje , 

 nog op mijnen verjaardag, beproefd werd, zai ik 

 wel niet behoeven te zeggen. 



EindeUjk was de 15de September daar. — Desavonds 

 te voren werd alles in gereedheid gebragt , en herhaal- 

 delijk nagezien. Het bed was mij, dien naclit, ecne 

 legerstede van brandnetelen ; honderde malen wendde 

 ik mij om; elken klokslag telde ik. — Daar begon 

 de lang verwachte dageraad te schemcren, en gelijk- 

 tijdig stond ik aan het venster; de lucht was onbc- 

 wolkt. Met vreugdegejuieh ging ik mijnen ouden 

 beer wekken , en den jager , die reeds op was , in 

 de keuken opzocken ; de oude, eerlijkc kcrcl had de 



