179 



(lie men heeft af fe leggen bij ontmoetin{jen op cens 

 anders grond, die gewoonlijk nict ten genoege van 

 den zwakken uitvallen , bij de verstoring en beschadi- 

 ging van voorwerpen , waaraan de een geen de minste , 

 een ander de grootste waarde hecht, b.v. de nachte- 

 gaal , de zv^aan en de door volksbegrippen bescliermde 

 ooijevaar, als ook bij verschil over de vraag : of het 

 eijeren van tamme of van wilde eenden betreft ? vs^aar- 

 onder den landman nict altijd kalm blijft, tegenover 

 den onbedreven stedeling, waarvan hij dikwerf veel 

 last ondervindt, vooral onder kerktijd en andere als 

 gunstig veronderstelde tijdstippen. 



Die dit alles bij ondervinding kent , zal almede toe- 

 siemmen, dat er nog andere punten van beschouw^ing 

 zijn , waaroratrent te waarschuwen valt ; te meer , 

 daar er dikwerf ongelukken kunnen gebeuren bij het 

 overspringen van sloten en het dringen door hagen , 

 door de kans van te verdrinken of zich te bezeren , 

 alsmede door het gevaar van uit boomen of van hoog- 

 ten te storten. Zoo viel, in 1721 of 1722, van een 

 gedeelte van den Mechelschen toren, een meisje, dat 

 gelukkig met hare kleeding aan den unrwijzer , die 

 juist middag wees , bleef hangen , ten aanschonwe der 

 bevolking van de stad; welk meisje (*) den toren had 

 beklommen, om door middel eener, door de galmga- 

 ten uitgebragte plank nesten te bereiken. Hetzij nil 

 de plank aan de handen ontsnapte, of de zwaarte op 



(*) Volgens tie overlevering licette zij Louise , en wijdile zij zich later aan 

 clou Ilcer. Rei>. 



