slip, en het is derhalve niot vrcemd, waarde lezcr, 

 dat ook ik eenen onvergfetelijken dag mogt beleven; 

 het was mijn twaalfde verjaardag ! 



Dc gerande diicaten , die in den spaarpot vloeiden , 



het nieuwe zondagspak , het horologie met bungelen- 



den ketting , de lekkere confitimrtaart en de makkers , 



welke dien avond bij mij zouden »komen spelen" — 



zoo noemde men het destijds nog — ; dit alios, hoe 



fraai en aangenaam ook , verzonk in het niet bij een 



geschenk , dat ik van eenen oom ontving : een enkel 



jagtgeweer, met weitaseh en toebehooren. — Vele 



beelden nit mijne jeiigd zweven , reeds in duisteren ne- 



vel gehuld , verward voor mijnen geest ; maar dit eenig 



oogenblik staat nog in een helder licht, met fris- 



sche kleuren voor mijne verbeelding. — Nog herinner 



ik mij levendig, hoe driftig mijne bevende hand den 



geweerzak onlknoopte , en zich een sierlijk geweertje , 



uit de fabriek van Ronge , aan mijn oog vertoonde ; 



ik zie het nog duidelijk in de grootste kleinigheden , 



zelfs den fraai gestikten , groenen geweerband , voor 



mij. — »Een geweer! een geweer!" riep ik uit^ i>Z[e 



»eens hoe mooi ! en/' kets, »wat geeft het vuur!" — 



AIs een bczetene holde ik het huis rond ; ieder , zelfs 



de keukenmeid, mocst het geweer zien, en toen deze 



mij durfde toevoegen : »het is ook wat , er hangen bo- 



»ven geweren gcnocg op het rak; het horologie, dat 



))uwe mocder u gaf , is vrij wat meer waard, want dat 



is echt goud ," toen . . . doch , necn I ik ga niet ver- 



der; Helmers alleen , in zijnen verhevensten bombast, 



