194 



teekende de barometer — veel regen en wind; en 

 het graauwe zwerk — pijpen en langhalzen. Dan de 

 jagermeester was van het gevoelen van Uilenspiegel , 

 dat op regen zonneschijn moet volgen en comman- 

 deerde derhalve, lets daar niemand zich tegen oppo- 

 neerde, »voorwaarts marsch !" Men was er eenmaal 

 voor gekomen en mogt men ook weinig opdoen, 

 verveling zou er op het veld niet zijn , zoo als bij 

 het te huis zitten. 



Met slecht weder staken wij dus in het veld; ieder 

 kreeg zijne distantie en wandelde naar hazen zoekende, 

 met denzelfden ernst als een arm kind zoekt naar het 

 dubbeltje, dat het van hare moeder heeft gekregen 

 om brood te koopen en onder weg verloren heeft. 



Het eerste, dat zich deed opmerken, was dat onder 

 de honden een rekel verliefd werd en deze gewaar- 

 wording , in den beginne , door het ruiken en likken 

 van en aan de vleeschelijke achterdeelen der schoone 

 sekse te kennen gaf. Lang zag dit de jagermeester 

 met grootmoedigheid door de vingers, maar toen ein- 

 delijk de reu eene grootere vrijheid wilde gebruiken 

 en alleen met zijne achterste pooten voortwandelde , 

 ontstak zijn toorn en met eene vreeselijke stem riep 

 hij den rekel bij zijnen voornaam, zeggende: »SneI, 

 »zel je 1 laten !" die dan ook voor een oogenblik con- 

 tenance hield , doch telkens als hij zag dat des jager- 

 meesters oogen naar eene andere plaats gewend wa- 

 ren , weder eene der dames aanstipte. Het kwam mij 

 voor, dat de liefde als een loopend vuur thans ook 



