197 



»vern..k.., daar raamt Snel hem! Wei satans, hij 

 » spring! over hem heen ! daar komen zij I Pas op nii ! 

 »Verd..., daar gaan zij den dijk weer op!" 



Onder zulk een verheven gesprek wachtten wij in 

 het hoofdkwartier den uiislag van dit rentooneel af, 

 tot wij eindeUjk het klagen van het haas hoorden en 

 de overwinningsvaan boven aan den pols zagen waaijen. 



Kort daarop kwam de jagermeester in 't midden 

 zijner viervoetige helden teriig, met het haas in de 

 hand, zeggende : »wel d.nd.rs ! kijk eens , wat een 

 »oude schurk !" en terwijl dcze oude schm'k van zijn 

 overbodig vocht ontlast werd, had er eene algemeene 

 recensie plaats over het loopen der honden , 't welk 

 in eene lofrede eindigde ; ook werd er van Briiintje , 

 de brak, honorable mentie in de notulen gemaakt. 

 Spoedig hoorde men evenwel nu den meer warm ge- 

 worden jagermeester zeggen: »kom aan, jongens! op- 

 »gemarcheerd , waar er een ligt , kunnen er best twee 

 »liggen," terwijl men van een anderen kant hoorde 

 roepen , »den tweeden zijn dood I de branderijen 

 »moeten ook bestaan !" 



» Ja ! ik zeg het altoos , het zwarte land is toch 

 »maar de baas !" zeide de jagermeester tot groot 

 verdriet van wie een gemakkelijk pad voortrekt boven 

 een slijkerig en glibberig, kluitig en omgeploegd land. 

 De opgewondenheid van den jagermeester werd na 

 het eerste half uur door geen ander gedeeld; men 

 keek elkander eens aan en wandelde voort; want ik 

 durf tegen iedereen volhouden , dat er op dit oogenblik 



VIERDE JAAR6. 14 



