198 



onder ons eene siibordinatie zonder voorbeeld bestond , 

 waaraan zich duizende legioenen mogen spiegelen. 

 Driiip- en doornat, moeijelijk door de klei bajjgeren- 

 de , met de voile overtuiging dat men gekomen was 

 om zich te amuseren met hazen te vangen , en bo- 

 vendien telkenreize door den jagermeester hoorende 

 verzekeren dat er wop dit stuk toch nog liggen 

 )>moesten," zochten wij ons zelven te overtuigen, dat 

 wij ons amuseerden ; tot eindelijk ook zelfs de jager- 

 meester zijne bekomst scheen te krijgen, en voorstelde 

 om de laatste aardappeltjes nog eens af te loopen en 

 dan de kwartieren te betrekken. 



Men dient wel in eigen persoon met kletterende 

 regenbuijen door een veld met aardappelen gejaagd te 

 hebben, om zich een denkbeeld te vormen, van de 

 genoegens, die daarbij op te doen zijn; vooral als de 

 planten zoodanig afgerot zijn, dat men in eene bal- 

 zaal waant te zijn. Men kan geen voet verzetten , zon- 

 der dat de andere door de halfverrotte planten ach- 

 teruit getrokken wordt; ook hoorde ik den snippen- 

 schieter, toen hij omtrent de helft van dit stuk achter 

 zijn rug zag, binnensmonds aanmerken: »kermisgaan 

 »is een bilslag v^aard." 



Daar men echter geene hazen meer opdeed , werd 

 nu de laatste , wanhopige manoeuvre in het werk ge- 

 steld en eene proef genomen of er ook nog misschien 

 een , onbemerkt door ons en de honden , was blijven 

 liggen , die door het geluid der menschelijke stem ware 

 te verschrikken ; zoodat wij dan ook gezamenlijk het 



