201 



bodem. Him geziG't schijnt noch des daags noch des 

 nachts bijzonder scherp te zijn, des te scherper even- 

 wel hunne overige zintiiijjen. Doch wanneer zij aan 

 het wroeten zijn, valt het den jager niet moeije- 

 lijk hen te bekruipen, iets dat zich gemakkelijk laat 

 verklaren: terwijl zij met den snuit, aan wiens uit- 

 einde zich de neusgaten bevinden, in de aarde wroe- 

 ten, wordt hun den reuk van den naderenden vijand 

 benomen , en door het gedreun en het gerucht , dat dit 

 wroeten veroorzaakt , levert ook de anders zoo scherpe 

 gehoorzin weinig zekerheid op. Op dezen grond reeds 

 schijnen zij bestemd om, in den regel, hmi voedsel 

 des nachts op te sporen, waartoe evenwel nog eene 

 andere reden kan medewerken. Gelijk bij vele plan- 

 ten de uitwaseming der geuren des nachts veel ster- 

 ker is dan des daags, kan dit ook bij de onder den 

 grond groeijende, of nog verborgene truffels en on- 

 derscheidene soorten van paddenstoelen plaats grijpen; 

 ook vele wormen en insekten kruipen bij voorkeur 

 des nachts uit de aarde te voorschijn, waardoor het 

 opsporen van voedsel alsdan gemakkelijker wordt. 

 Bij de tamme varkens (*) kan men genoegzaam opmer- 

 ken, dat bij deze diersoort een volmaakte slaap plaats 

 heeft; en wanneer men de zwijnen des daags in het 

 leger verrast , genieten zij •eene volkomene rust. 



Wat den vos betreft, ook deze schijnt bestemd om 

 hoofdzakelijk des nachts zijn voedsel te zoeken. Hij 



(*) Het wilde zwijn van Eiiropa is de stam vau onze inlandsche viukeiis- 



vas3eu, 



Keu. 



