204 



leger dmkt, mogen wij claaiom iiiet geheel gelooven, 

 dat zijne slaperiglieid daarvan de schuld is; het is 

 veeleer eene krijgslist, waardoor het waant zich aan 

 zijne vele vervolgers te onttrekken. Vermits het dit 

 bij opmerkzame en scherpziende jagers zelden gelukt , 

 kunnen wij dikwijls opmerken dat , wanneer het , bij 

 onze nadering , zich platter drukt en de lepels vaster 

 aan het lijf legt, het zich niet zoo geheel zorgeloos 

 in zijn leger aan den slaap overgeeft. Intusschen 

 gebeurt het ook, dat wij het, zonder er dc minste 

 beweging bij te bespeuren, in het leger naderen; 

 hoewel wij het dan steeds met geopende spiegels vin- 

 den, kunnen wij het alsdan toch niet wel eene soort 

 van slaap ontzeggen. Geheel zorgeloos evenwel zal 

 het veel beproefde dier zich wel zelden aan den 

 slaap overgeven, en toch heeft het hem, bij zijne vele 

 vervolgers en gevaren, dubbel noodig. Noch bij dag 

 noch bij nacht is het zekerheid gegund; evenwel ver^ 

 schaft het de nacht nog de meeste veiligheid, en het 

 schijnt ook bestemd om alsdan zijn voedsel te zoeken. 

 Ook de onrust, die opgevangen hazen gedurende den 

 nacht betoonen, bevestigt dit vermoedcn. De vraag 

 is evenwel : of zijn gezigtsorgaan zoodanig gevormd is , 

 dat het des nachts even goed als bij dag zien kan? 



Bij gebrek van opzettelijke ontleedkundige onder- 

 zoekingen over dit punt, kunnen wij alleen naar ui- 

 terlijke waarncmingen besluiten. Het zien bij dag kan 

 het haas stellig niet ontzegd worden, dewiji, al loopt 

 het den geheel stilstaanden jager bijna tegen de bee- 



