208 



»Neen, ueen," zegt de kleiiie scliuif /' Iiet is niet 

 »van u; het is het mondstiik van mama." 



Het mondstiik »van mama" — men vergeve deze 

 opheldering — belioorde niet tot eenen jagthoorn, 

 maar wel tot een ander instrument, dat op eene 

 geheel tegenovergestelde wijze bespeeld wordt. 



HUWELIJKS AANVRAAG. 



Een bezoek aan de dassen wiliende brengen, wier 

 vangst en reisavontuiir op bladz. 11 van dezen jaar- 

 gang is beschreven , werden wij hierin voor de lielft 

 te leiir gesteld, daar er slechts een meer van leefde, 

 zijnde het mannetje. Het wijfje w^as bij het schoon- 

 maken van het hok los gekomen , bij het opvangen 

 bezeerd gew^orden en aan de gevolgen overleden , na- 

 latende drie jongen. Men achtte het doelmatig , het 

 overgebleven mannetje bij zijn kroost te laten ; dat 

 welligt tegen de ervaring strijdt , en vooral in gevangen 

 toestand bedenkelijk blijft ; maar doordien het zich 

 zoo aanhangeUjk en lief jegens de jongen betoonde , 

 Iiet men hen te zamen. De jongen stierven, enteregt 

 of te onregt, kreeg de vader de schuld van hunnen 

 dood ; hij zit nu in cellulaire gevangenis , diep gedrukt 

 onder die verdenking. Daar zijne omstandigheden niet 

 toelaten van zelfs te gaan uitzien , vraagt hij langs 



