2^4 



Be aldiis aangesprokene , met woorden karig en die 

 een geheim goed kon bewaren^ kreeg men eindelijk, 

 door hem op allerlei wijzen iiit te lokken , aan bet 

 verbalen. Zijn' naam Stavast, doet niet veronderstel- 

 len, dat bij veel malligbeid kan verdragen; zijne 

 lengte , zijne breede scbouders en gewelfde borst , zijne 

 gespierde knuistcn boezemen ontzag in. Zijn inborst 

 komi dan ook met dat iiiterlijk vrij wel overeen. Die 

 hem niet kent zal zich door zijne grijze haren , min- 

 stens tien jaren in zijnen leeftijd vergissen. Zijn ern- 

 stig maar niet onaangenaam gelaat, dat zich zelden 

 tot eenen lach plooit, toont aan , dat zijne werkzaam- 

 heden niet altijd bij het daglicht plaats hadden. 



De spreker met de plaatselijke gebeurtenissen minder 

 bekend, vervolgde: »gij en de wildschut moet iets 

 bijzonders met elkander gehad hebben, want ik heb 

 het met eigene oogen gezien, dat wanneer gij elkan- 

 der ontmoette, een van u terug keerde, of zoo veel 

 mogelijk op zijde week." 



De aangesprokene kon zich nu niet langer bcdwin- 

 gen en begon aldus: »nu of op een' anderen dag, 

 moet ik ii toch mijn hart openleggen. Dat ik een pik 

 aan die kerel had, dat spreekt als een boek: wie van 

 II zoii met onverschilligheid een derde maal in de doos 

 zijn gegaan ! Wat gij verlangt te wetenkan u mis- 

 schien tot nut en leering verstrekken. Schikt wat na- 

 der bij ." 



Aan deze uitnoodiging voldeed een ieder gaarne, 

 verwachtende iets nieuws te hooren uit den mond van 



