227 



(sterk achteruit) — dergelijke termen worden gebezigt 

 waar de bodem van oiis land niet waterpas ligt ~ , dit 

 heb ik de wildschut nooit kunnen vergeven , en of- 

 schoon ons de hazen de ooren van den kop vraten, 

 kan toch geen mijner buren getuigen weer een haas 

 te hebben hooren klagen. Daags na mijne terugkomst 

 iiit de kast, ontdekte ik waarom de wildschut zoo 

 kort bij mijn huis stond : hij had zin in onze Grietje, 

 maar daar mogt niets van inkomen, en vermits ik 

 geen schandaal of een buitenbeentje in huis begeerde, 

 zoo verbood ik hem de deur. Een paar maanden la- 

 ter , voederde ik des nachts de koe ; er viel een schot , 

 er rolt lets bet huis binnen, wat was bet? de knijp- 

 tang , (*) zijn bloed spoot over de vloer , zijn hoofd 

 was geheel en al vermorzelt, hij roerde zich niet meer, 

 en Griet die hem met haar schort wilde dekken , viel 

 er dwars over been : bet was jammer voor zijnen ou- 

 den , strammen vader. Ik had nooit gedacht , dat 

 Griet zoo veel van dien vent bield , en met ieder an- 

 der had ik toegegeven, maar een oppasser van dejagt 

 tot schoonzoon , de zaak was onmogelijk. Sedert dien 

 tijd is ons kind onnoozel , dat mij meer leed is , dan 

 bijaldien de Heer onze zes jongens tot zich had geno- 

 men." 



»Men moet zoo een verlies ondervonden hebben," 

 zeide een der hoorders ; )>het zou goed zijn indien 

 men wist, wie bet gedaan heeft." 



»Wie bet gedaan heeft ! toenmaals was er geen an- 



(*) Stroopers uitdrukking , om den jagtopziener aan to duiden.. 



