227 



dere veronderstelliuj} , dan dat ik het gedaaii had , of- 

 sclioon er geen bevvijs bestond. Wat helpt het iemand , 

 die den kop afgetrokken is , dat men hem dien weer 

 aanpast, het blijft altijd zigtbaar. »De doodstraf moet 

 afseschaft worden en de jagt vrij zijn , anders kan 

 het ons nooit goed gaan ," viel een ander driftig in , 

 die de toespeling minder vatte. 



»De opzieners lieten mij nu begaan , tot omtrent 

 twee jaren geleden , toen die zwarte bliksem de 

 zaak aanbragt. De nieuwe wildschut dacht : met al- 

 lerheiligen vliegt hij toch in de lamp, en dat gebeurde 

 ook. Ik had op een' takkebos (*) geschoten , waarvan 

 de jongens het vleesch naar de stad bragten, waar- 

 heen ik ook zelve Qin^ , om het vel te verpassen , daar 

 de knapen zich op die negotie niet zoo goed verstaan 

 dan ik , en g. 1. weet alien hoe de looijer is. En 

 toen ik aan den kopermolen over den vonder wilde 

 stappen , wien loop ik tegen het lijf? — den wild- 

 schnt , dien ik niet in tijds had gezien. »Wel jongen 

 zeide hij , waar wilt gij al zoo vroeg naar toe ?" Naar 

 Z... zeide ik. Zijn vervloekt krombeenig hondje , 

 dat mij besnuffelde en het vel rook, kon ik niet van 

 mij afhouden. »En wat hebt gij daar in dien zak?" 

 welken hij tevens betastte. En daar hij mij toch visen- 

 teerdc, zeide ik astrant weg , »een hertenbil," en 

 schoof hem van de plank. 



»Ik werd ten tweede maal ingepakt en mij toen de 

 zaak wat warmer aangelegd : ik kreeg drie jaar, waar- 



(*) Stroopersterm , voor ceu hert dat zijn gewei op heeft. 



* VIERDE JAARGAXG. 16 



