235 



Daar waar, dcrtis jaren geleden, liet dier eene 

 ruwe maar veilige scliuilplaats voiid , verrijzeii thans 

 schoonc lust- of bouwhoven , vcrriikt ecnc vrucht- 

 bare landdoiiw hct oo{j. 



Het dier, het wild heeft die, weieer onbearbeide, 

 ruwe natuur verlaten. Het heeft den druk van des 

 menschen beheerschenden gecst , overal zigtbaar , overal 

 onweerstaanbaar , gevoeld. Deze druk orijpt in zijn 

 bestaan, in zijn veilig leven , in de vermenigvuidif^ing 

 van zijn geslacht , door de stille en rustige eenzaam- 

 heid beschermd ; in de liefderijke verzorging van 

 zijn kroost, zoo dikwerf gestoord en wreed uiteenge- 

 jaagd , vertrcden en vernield. 



Deze uitbrciding, bet gevolg der toenemende be- 

 volking, gaat band aan band gepaard met de ontgin- 

 ning des gronds , de ontwikkeling van den landbouw. 



Is de boven vermelde stelling aannemebjk, dan volgt 

 daaruit noodwendig , dat de landbouw in sommige 

 opzigten ongunstig werkt op een jagtveld. Het spreekt 

 van zelven , dat en de soort van wild , en de aard 

 der planten en gewassen , die geteeld , gepoot of ge- 

 geplant worden , naauwkeurig in het oog moeten 

 worden gehouden. 



Het zoude, zoo wij meenen, uit deze beschouwing 

 blijken , dat hoezeer de ruwe , milde natuur , boven 

 alle gronden als jagtveld uitmunt , de landbouw ech~ 

 ler voor sommige wildsoorten, in betrekking tot deze 

 of gene plant , den ruwen grond in een aanlok- 

 kend oord herschept. 



