247 



niet, maar zij is dit dier rampspoedig , omdat 

 het, ill zijnc beweging belet, door zijn in de sneeuw 

 keniielijk spoor verraden, als slagtoffer van den stroo- 

 per sneeft. Het jonge haas op de sneeuw zelfs gewor- 

 pen, komt deze, voor zijnengroei oogenschijnlijk iiadee- 

 lige omstandigheid , te boven. Het voorjaar van 1855 

 leverde eene menigte voorbeelden op van jonge hazen , 

 die gediirende een tijdstip vvaren geworpen , dat , gelijk 

 men zich herinnert, de aarde met eene dikke laag 

 sneeuw was bedekt. En geen wonder, wanneer men 

 bedenkt, dat, in den regel, de werptijd van dit dier 

 in de maand Februarij invalt , een tijdstip , dat zich 

 veelal door eene gure , koude lucht kenmerkt; dat 

 de natuur elk dier met de noodige krachten en eigen- 

 schappen voorziet , om het te beveiligen , zal men ook 

 ontwaren , dat de ligchameHjke hoedanigheden van 

 het haas , van het oogenblik zijner geboorte , mits niet 

 van de moer gescheiden , het genoegzaam dekken tegen 

 den invloed van het weder (*). 



Vestigt men daarentegen zijne aandacht op den aard , 

 de eigenschappen van den vogel en vooral van denge- 

 nen , dien wij hier beschouwen , dan ontwaart men 

 ook, in zijne voortteeling , andere eigenschappen, groo- 

 tere en menigvuldige gevaren, waaraan hij is blootge- 



(*) Wanneer, evenwel, bij eene dikke sneeuwlaag dooi invalt en het daarop 

 ■weder begint te vriezen, wordt tie sneeuw met eene harde ijskorst overdekt, 

 door welke het wild niet kan heen krabbelen om voedsel te vinden ; vele haz«n 

 en ook patryzen komen alsdan van gebrek om. De winter van 1854 op 1855 

 liceft er, langs den HoUandschcn duinkant bet treurig bewijs van geleverd. 



RED. 



