254 



jagt. — Geen ander wild doet zich op, en na verloop 

 van een half iiur wordt het jagtveld iiitgekreten als 

 dood , en worden de stroopers beschimpt , die het ge- 

 noegen der liefhebbers bederven. — Mijnheer voelt 

 zich reeds vermoeid, en ook hij zoekt schadiiw en 

 rust. — Een geurige havannah cigaar wordt ontstoken , 

 geweer en weitasch worden afgelegd , en hij strekt 

 zich uit, nogthans klagende over den harden grond. 



De jager voelt zich intusschen genoegzaam verkwikt , 

 zijne honden zijn uitgerust en met vernieuwden moed 

 hervat hij de jagt. — Weldra knalt weder zijn geweer 

 en spoedig volgen zijne schoten zich op. — »Het is 

 toch raar , Jan ! dat andere jagers altijd gelukkiger 

 zijn dan ik." 



»Hij is onder de hoenders , die mijnheer niet ver- 

 volgen wou !" 



»Ik vind het duivels onfatsoenlijk om iemand zoo 

 voor het hoofd te jagen. Zoodra ik buurman spreek , 

 zai ik hem dat eens duidelijk zeggen !" 



Even als een karrepaard , dat vroeger bij een rege- 

 ment kavallerie heeft gediend , zijne ooren opsteekt bij 

 het hooren der trompet , zoo voelt mijnheer zijnen ijver 

 opgewekt, bij het schieten van zijnen buurman, en 

 ook hij zet zich weder in beweging. — ))Waar ik hem 

 weet!" zegt Jan, »Castor staat voor een haas:" en 

 Jan ligt de pols reeds op , om den ongelukkigen steil- 

 oor lot loopcn te dwingen. — »Hou op Jan ! ben je 

 gek! ik zal hem in het leger schieten. Houd den 

 bond vast." — ^Zie j'em wcl goed, mijnheer?" — »Ja 



