287 



vinjj, welkc hem de pikcur gcgeven had, was tamelijk 

 jiiist: het kastecl hing bijna op den rand eeiier niet 

 zeer hooge rots , de stroom brak zich regtstandig op 

 derzelver voet , en dit veroorzaakte den draaikolk ; 

 de vengsters van den linker vleujjel hadden iiitzigt op 

 de rivier. 



Intusschen was er eene omstandigheid aanwezig, 

 die de pikeur niet vermeld had. Op twintig voeten 

 onder de vengsters der eerste verdieping, lag een 

 klein voetpad, naauwelijks twee voeten breed, in de 

 rots uitgehouwen, dat boven den afgrond zweefde. 

 Die aan duizelingen onderhevig was, vond bij het 

 betreden daarvan eenen wissen dood. 



Op een zeker punt kon een naauwlettcnd beschoii- 

 wer twee gaten opmerken , die vier of vijf voeten van 

 elkander verwijderd , regtstandig in de voegen der 

 bouwsteenen gemaakt waren en bestemd schcnen om 

 den miiur te beklimmen , ten einde het vengster van 

 een uitspringend vertrek op den 1 inker vleugel te be- 

 reiken. 



Wie kon weten, of niet, in den eenen of anderen 

 duisteren nacht, een stoiitmoedige langs dezen ge- 

 vaarlijken trap dit vengster had beklommen. 



Mijn grootvader bragt den nacht in de herberg van 

 het dorp, dat bij het kasteel lag, door en zette zijne 

 reis den volgenden dag voort. 



Zes maanden later, in de lente van het volgende 

 jaar, keerde hij naar Venaillcs terug om zijne dienst 

 bij den koning te hcrvattcn. 



