Dc kindschheid van Gaston Phoebus was er verre van 

 af , om in hem die wijsheid te doen voorspellen , die hij 

 later in het regeren zijncr staten aan den dag legde. — 

 Hij had slechte neigingen, en hij zegt zelf in zijne 

 gebeden, die hij aan den hertog van Bourgonje heeft 

 gezonden: »In mijne prilste jeugd was ik slecht en 

 »ijdel, zoo zeer dat mijne ouders zich over mij schaam- 

 »den; een ieder zeide: deze zal nimmer iets vermogen. 

 »Ongelukkig het land waarover hij heerscher zal wor- 

 »den." — Intusschen mogten zijn vader Gaston II, 

 graaf van Foix en heer van Bearn , en vooral zijne 

 moeder Eleonora van Corrimingen, die eene der 

 schranderste vrouwen der XlVde eeuw was , er in sla- 

 gen, om de hevigheid zijner inborst te temperen. — Zij 

 gaven hem tot leermeester Corbeijrau de Rabat een 

 dapper en braaf man; zij verwijderden van hem alle 

 vleijerij en omringden hem van deugdzame lieden; 

 de hemel beloonde hen rijkelijk voor hunne teedere 

 zorgen. — ■ 



Men zegt dat hij den bijnaam van Phoebus te dan- 

 ken had aan de schoonheid van zijn hoofdhaar, dat 

 hem steeds in lokken om de schouders golfde. — Hij 

 liep steeds blootshoofd. (*) Andere schrijvers honden 

 het er voor dat zijn bijnaam daaraan is toe te schrijven , 

 dat hij eene zon tot wapenbeeld had aangenomen; — 

 terwijl sommigen meenen dat de gemakkelijkheid waar- 

 mede hij de letteren beoefende daartoe aanleiding heeft 

 gegeven, want hij verdiende als schrijver bewonderd 



(*) Onquet il ne porloit de chaperon. Froissakt, vol. 1 ch 8, 



