150 



met veel gemak over den schouder gedragen , en ver- 

 oorzaakt veel minder last dan het afzonderlijk dragen 

 der verschiilende gereedschappen in de zakken der 

 kleedingstukken. Maar laat ons niet vergeten dat 

 wanneer wij ter vischvangst uittrekken, wij dan toch 

 altijd eene flaauwe hoop koesteren van iets mede naar 

 huis te zullen brengen. 



Er moet dus voor een middel tot vervoer gezorgd 

 worden, waarin de visch voo versch en zoo ongeschon- 

 den blijve als maar eenigzins mogelijk is. 



Wanneer men voornemens is tijdens het visschen 

 zelden van plaats te veranderen, maar dat genoegen 

 zittende wenscht te smaken , dan is er niets beter dan 

 een zak of netje waarvan het boveneinde, door 

 middel van een aangebragt hoepeltje, steeds geopend 

 blijve. Wanneer men ter bestemder plaats is aange- 

 komen, dan bevestigt men het netje of den zak door 

 middel van een touw aan een paaltje, aan eene in den 

 kant groeijende oude waterplant, of aan eene pin die 

 men tot dat einde in den grond steekt ; men bevestige 

 het netje zoodanig dat , terwijl het ondereinde on- 

 der water blijft , de opening zich digt bij den visscher 

 bevinde, ten einde deze er de visschen gemakkelijk in 

 kunne werpen , naarmate die gevangen worden. Door 

 deze voorzorg blijft de visch, gedurende den tijd dat 

 men vischt, levend; wanneer men daarmede ophoudt 

 en naar huis wil terug keeren, dan plaatst men de 

 uit het water geligte zak in het net der weitasch, of 

 draagt dien in de hand. 



