131 



met hem in te laten. — Voor ieder van zijne medc- 

 pligtigen verlangde hij de vrije overtogt naar Amerika , 

 en bij hunne aankomst aldaar de uitbetaling eener 

 som van 100 Dollars; voor zich zelven vorderde hij eene 

 benoeming als houtvester, zijnde eene betrekking die 

 hem het noodige levensonderhoud kon verschaffen. 

 Ik maakte hem opmerkzaam, dat het laatste punt 

 wel de grootste moeijelijkheden zou opleveren. De 

 Regering zou en kon onmogelijk vergrijpen tegen de 

 burgerlijke wetten beloonen, al mogten er zich ook 

 omstandigheden voordoen dat zij daarvoor geene straf- 

 fen verlangde. 



»Dit is nogtans eene voorwaarde waar ik op staan 

 moet," hernam hij, »zonder eene vaste aanstelling in 

 dit vak , zou ik gedwongen zijn mijn tegenwoordig be- 

 drijf te blijven beoefenen; bovendien heb ik niets 

 anders geleerd en zou ook niet van de edele jagt 

 kunnen afzien." 



»Maar , bedenk eens , hoe kan de Regering een' 

 wijd en zijd beruchten wildstrooper , om het maar 

 regtuit te zeggen , een' door het geheele land bekenden 

 misdadiger aanstellen en met de handhaving belasten 

 van wetten, die hij zelf zoo dikwijls overtreden heeft? 1 ' 



»Gij noemt mij een' misdadiger?" vroeg Hartung be- 

 daard, »dien naam verdien ik niet. Nochik, nochhct 

 volk, en zeker ook gij niet, kunnen het mij als misdrijf 

 toerekenen , dat ik den oogst van den nijveren landman 

 bescherm, hem voor belangrijke verliezen vrijwaar, die 

 hij door een artikel van zuivere weelde , want dat is 



