129 



»Gij noemt u onoverwonnen," zeide ik, »in uw 

 aanbod vermeen ik evenwel de bekentenis van eigene 

 zwakheid te bespeuren. Wie niet langer tegenstand 

 kan bieden , wie het niet tot op het uiterste wil door- 

 drijven , dien ziet men gewoonlijk voorslagen tot vrede 

 doen." 



»Wiens magt en wiens onmagt tot nu toe is geble- 

 ken de sterkste te zijn, beeft de tegenwoordige stand 

 van zaken bewezen," antwoordde hij trotsch. »De 

 staat heeft meer reden om mij te vreezen, dan ik 

 hem, en hij zal er meer bij winnen, indien hij mijne 

 voorwaarden aanneemt, dan Ik." 



»AIs gij de voorwaarden wilt stellen, ats gij een' 

 staat in den staat wilt spelen, als gij van uw hoog 

 standpunt niet wilt nederdalen ," antwoordde ik 

 driftig geworden over den hoogdravenden toon zijner 

 woorden, »dan zal er van geen' vrede sprake kunnen 

 zijn, dat wil ik u wel vooraf zeggen." 



»Nu mijnentwille , kunt gij ze met den naam van 

 onderhandelingen , vredes voorstellen of hoe gij wilt 

 doopen, als zij maar tot het doel leiden," antwoordde 

 hij meer bescheiden en vriendelijker. »Wat ik echter 

 zeide, dat de staat er meer bij zou winnen dan ik, 

 is waar. Wees zoo goed slechts in aanmerking te 

 nemen , dat ik nog maanden , nog jaren lang voort- 

 durend wild kan schieten , voor dat zulke opruimin~ 

 gen gemaakt zullen zijn , als ik gewoon ben te maken. 

 Bedenk eens hoeveel die voortdurende en steeds ver- 

 geefsche vervolging tegen mij aan de Regering kost; 



