118 



Hier was het intusschen geheel anders gesteld. Aan- 

 vankelijk was ik wel is waar niet vrolijk gestemd en 

 had wel gewild het dorp L. . . . nimmer gezien te 

 hebben; maar de zaak Iajj er loe. Ik bediende mij 

 derhalve van de algemeen bekende , doch magere troost- 

 spreuk van zoo menig verliefde : quand on ri'a pas ce 

 qxCon aime , il faut aimer ce que Von a. Ik sliep dan 

 ook even flegmatisch in, als of mij den volgenden 

 morgen , de eerste dag van de vaste toefde. 



Des anderen daags was het reeds negen uren alvo- 

 rens ons gezelschap voltallig was. Wij trokken uit, 

 maar hadden naauwelijks een imr gejaagd of de re- 

 gen, die in den beginne niet noemenswaardig was, 

 viel al digter en digter, zoodat wij reeds door en 

 door nat waren. Wild te zien , daaraan viel niet te 

 denken. Toen het nog droog was had ik mijne oogen 

 onophoudelijk langs den grond laten gaan, maar ik 

 had noch voet van haas , noch gewei van hoenders ge- 

 vonden. Ik stelde voor om huiswaarts te keeren; 

 maar dat baatte mij niets. Men maakte mij de op- 

 merking dat zij geene goesting hadden om voor een 

 enkel uur uittegaan; een knap soldaat moet zyn' tijd 

 uitdienen; het was hunne gewoonte niet, voor zons- 

 ondergang te huis te komen. 



Nog een uur lang sleepte ik mij in den felsten regen 

 voort. Eindelijk vroeg ik of er dan nergens in de 

 buurt eene herberg was, om voorloopig den eersten 

 zijn' dood te drinken. Dat voorstel vond algemeenen 

 bijval. Na een kwarticr uurs bereikten wij druipnat 



