113 



toch, wanneer rnen in een' achterhoek gestationeerd is, 

 niet zoo gemakkelijk ter inzage te bekomen. Waarom 

 die tijdstippen niet in het policie-blaadje opgenomen 

 en zoo ter onzer kennis gebragt? daar wordt toch 

 zooveel in gedrukt dat ons eigenlijk niets kan schelen , 

 dat er voor dat weinige, dat ons meer aangaat, wel 



een plaatsje zoude te vinden zijn Maar 



daar zie ik waarachtig Somen Hartman , dien aartsstroo- 

 per , met een' zak op zijn' rug , het eiken schaarhout in- 

 gaan. Mijnheer neem mij niet kwalijk , maar die vent 

 heeft niets goeds in het zin, dat zal wel uitgaan om 

 een brilletje te planten, ik moet u verlaten en trach- 

 ten hem na te gaan." .... 



Gerrit was in een' oogwenk verdwenen. 



Ik stond op ten einde huiswaarts te keeren. Onder 

 weg bragt mij het door Gerrit gehouden gesprek tot 

 het besluit dat er toch dikwijls onder een' onbeschaaf- 

 den vorm , veel gezond verstand verborgen kan liggen. 

 Ik achtte de mededeeling van mijne ontmoeting niet 

 ongepast voor ons tijdschrift, — ik stelde ze zoo ge- 

 trouw mogelijk op het papier , in de hoop dat haar door 

 de redactie, een plaatsje zal worden ingeruimd. (*) 



Augustus 1859. P. 



(*) Nieta is ons aangenamer dan aan den wensch van P. gcvolg te geven, 

 en daarbij de verzekcring tc voegcn dat wlj ons voor vevdere bijdragen ten 

 seerste aanbevolen houden. — 



Kun. 



