112 



pen rond, want wij wisten niet waarheen ons te 

 wenden, evenmin als wij kennis droegen onder wiens 

 bevelen wij stonden. Als met een tooverslag heeft de 

 indeeling in brigades plaats gegrepen. Nu kwamen 

 wij onder een' brigadier en er werden bij herhaling 

 inspectien gehouden. Bij de eerste dier inspectien 

 nam ik poolshoogte van de kennis van den ons in- 

 specterenden persoon, omtrent zaken die ons vak be 

 troffen; maar ik was verbaasd over zijne onkunde, maar 

 bewonderde tevens de slimheid waarmede altijd over 

 onze vragen werd heengepraat, zonder dat wij ooit 

 uitsluitsel ontvingen. Men was bevreesd om zijne on- 

 kunde Moot te geven en voelde het treurige der om- 

 standigheid , om, als hooger geplaatst persoon, door een' 

 minderen, van die onkunde overtuigd te wordcn. Wat 

 er dan ook van het ontzag voor die over ons gestelde 

 personen is geworden, zal ik aan Mijnheer wel niet 

 behoeven te zeggen. Wat wij eigenlijk bij die inspec- 

 tien te doen hebben verklaar ik ook niet te begrijpen. 

 Over jagt of visscherij aangelegenheden wordt er geen 

 woord gerept, of het moet zijn dat de een of andere 

 van ons iets vraagt ; gebeurt dit soms , dan is het ant- 

 woord gereed: er zal over geschreven worden; en bij 

 dat goede voornemen schijnt het te blijven, want ant- 

 woord hooren wij nooit. Is het b. v. geene schande , 

 dat wij nooit regtstreeks kennis bekomen van de be- 

 palingen omtrent den tijd der opening of sluiting der 

 jagt en visseherij, maar dit altijd van ter zijde moe- 

 leh vernemen of in de staalscourant lezen, en die is 



